De jongste is naar de basisschool!

Geplaatst door

Het is dan eindelijk zover. De dag waar ik stiekem al even naar heb uitgekeken. De dag dat er weer een stukje rust terugkomt. De dag dat mijn jongste naar de basisschool gaat. Vanochtend hoefde ik niet eerst naar de dagopvang, maar kon ik gewoon meteen door naar school. Als trotse mama met een eveneens klein trots ventje met een grote blauwe rugtas op zijn rug. Geweldig.

En waar mag het fruitbakje?

Wel fijn hoor, dat je dan al het klappen van de zweep kent door de oudste. De chaos bij de kleuterklas is al een stuk minder overweldigend. Ik heb er zelfs plezier in om dat kleine jochie te leren waar zijn jasje opgehangen mag worden. Nou ja opgehangen… ingepropt is een beter woord denk ik. En dan door met het bakje fruit en de bekers drinken naar de bakken, die al staan opgesteld bij de ingang van het lokaal. “Waar mag de beker met sap?” “En waar mag het fruitbakje?” “Jaaaa, goed zo!”

Knuffel

Als de bekers en het fruitbakje netjes in de juiste bakken zijn gezet, krijg ik een lekkere knuffel van die kleine vent en zonder zich nog één keer om te draaien rent hij het klaslokaal in. Hij heeft er zin in. Lekker ding. Dag vent, maak er maar een mooi feestje van vandaag.  Als ik naar buiten loop en mijn oudste mij ziet, rent ze snel naar me toe om me nog even een dikke knuffel te geven. Ik geniet ervan zolang het nog kan. Het zal vast niet lang meer duren, voordat het openlijk knuffelen van je moeder op het schoolplein ‘niet cool’ is, of ‘voor baby’s’ .

Tijd voor mezelf

Tevreden loop ik terug naar de auto. Dat ging boven verwachting goed. Hij vond het geweldig en was helemaal niet bang of zo. Geen gejengel, gekrijs of obsessief gehang aan mijn benen. Heerlijk, lekker even tijd voor mezelf. Wat zal ik zo eens gaan doen? Ik begin maar eens met een bakkie koffie denk ik. En dan even het huis op orde brengen of op zoek naar nieuwe opdrachtgevers voor inspreekwerk.

Ik start de auto en draai de weg op. Ontspannen stuur ik naar huis en parkeer de auto op de oprit. Nadat ik de deur van het slot heb gehaald, loop ik linea recta naar het koffieapparaat en druk op de knop. Het apparaat slaat aan, maalt luidruchtig een paar bonen en vervolgens komen daar twee straaltjes uit het apparaat gelopen en even later staat er een lekker bakkie pleur voor me klaar. Terwijl ik in alle rust aan de keukentafel dat bakkie opdrink, schiet het even heel kort in een flits door mijn hoofd:

“Pffff, die kleine skeetjes van me worden groot.”

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s