Storende geluiden tijdens het inspreken

Geplaatst door

Ik ben niet lang geleden gestart als voice-over en heb nog niet de middelen om bijvoorbeeld zo’n vette Studiobricks spreekcel aan te schaffen. Vooralsnog is mijn thuisstudio dus niet geluidsdicht. En ik kan je vertellen, zo’n microfoon vangt echt ALLES op.

Nu woon ik gelukkig in een heel rustig en stil dorpje in de Achterhoek, maar ook daar is het zeker niet stil. Geluiden, die je normaal niet eens opvallen kunnen dan tijdens een opname opeens enorm storend zijn. In deze blog een aantal veel voorkomende voorbeelden.

De kerkklok

Ja, we willen allemaal weten hoe laat het is op ieder moment van de dag, maar ik hoef dat niet ieder half uur te horen. De onbetwiste winnaar in dit lijstje is die grote klok met dat haantje op zijn hoofd. Vooral op de uren dat die kleine en grote wijzer dicht bij elkaar komen is het feest. Ow ja… het is 11 uur. “BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!… BAM!…”  Goed, waar was ik?

Vogels

Tuurlijk, hartstikke mooi hoor dat gezang van onze gevleugelde vrienden.  Maar als achtergrondgeluid, terwijl ik een boek aan het inspreken ben, is dat gekwetter weer niet zo handig. Alhoewel, het paste wel behoorlijk goed toen mijn hoofdpersoon toevallig op dat moment in de vroege ochtend buiten aan het wandelen was. Bij Sprekend Miranda krijg je de sfeergeluiden er gewoon gratis en voor niks bij! 😉

Groene vingers en klussers

Ik spreek ook weleens in het weekend in, maar heel handig is het niet. Heel ut darp is dan druk doende zijn of haar tuintje glad te maken of is aan het klussen. Die is het gras aan het maaien, de ander is het huis aan het verbouwen en een derde is de heg aan het scheren. Op zulke dagen kan ik beter wachten tot de avond, wanneer iedereen aan het weekendbiertje zit.

De kinderen

Wanneer het me is gelukt om stiekem weg te sneaken om te gaan inspreken, kan het gebeuren dat die kleine bengels erachter komen dat mama ‘m is gesmeerd. Soms kan papa ze in toom houden, maar dat lukt niet altijd:

“Papaaa?? Waar is mama?!!”

“Mama is even naar boven inspreken”

“IK WIL OOK NAAR BOVEN!!”

“Nee, dat kan niet. Ze komt zo weer naar beneden”

“DAT MAG BEST! MAMAAAA!!!”

En dan volgt er het herkenbare gestommel op de trap, inclusief woordenwisseling. Ach ja, dan lach ik maar even om die twee blagies… En door!

Ikzelf

Het mooist bewaar ik natuurlijk voor het laatst, want ik kan ook mezelf storen tijdens het inspreken geloof het of niet. Hoe vaak heb ik wel niet tegen de standaard van de microfoon of de plopkap aangestoten. KEDENG! Om nog maar niet te spreken van de krakende kruk als ik weer eens niet stil kan zitten of het kreukelen van het papieren script, omdat ik het nodig vond om een zin over twee pagina’s te verdelen en ik dus een pagina moet omslaan.

Maar ik mag niet klagen, gelukkig komt er hier geen trein langs. Ook razen er geen auto’s langs over een snelweg of landen er vliegtuigen. Woonwijken worden hier niet uit de grond gestampt en we hebben ook geen discotheek tegenover.

Ach, zo’n rustig en stil dorpje in de Achterhoek is helemaal zo gek nog niet.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s