Mijn jongste gaat straks naar school! Alleen nog even inschrijven…

Geplaatst door

Yes, yes, yes! Nog even en dan gaat de jongste ook naar school. Ik kan niet wachten. Meer vrijheid, meer rust en hopelijk wordt het einde ingeluid van die vervelende peuterpubertijd. Even inschrijven en hup, naar school kereltje!

Nou, laat dat ‘even’ er maar af.

Ik mag een behoorlijk pak papier invullen, waarbij een volledige screening wordt gedaan van dat nieuwe ventje dat straks de schoolklas onveilig zal komen maken. Bij een aantal vragen/stellingen roep ik de hulp in van mijn dochter. Zij kent mijn zoontje immers ook best goed en een second opinion is zeker geen overbodige luxe bij dit soort hersenkrakers.

Antwoorden van mijn dochter

Dochterlief wil me met alle plezier helpen. Top, we gaan meteen aan de slag. Er volgt nu een kleine greep uit de stellingen/vragen en de antwoorden die ze vervolgens gaf.

Uw kind houdt van spelen.   “Ja, natuurlijk!”

Uw kind vraagt hulp als dat nodig is.   “Ehh ja, als die naar de wc moet.” 

Uw kind speelt graag met andere kinderen.   “Ehh ja hij speelt graag met mij.”

Heeft uw kind problemen met het evenwicht?  “Nee!”, gilt mijn zoon. Dochterlief: “Nee, hoor ik nu.”

Botst en valt uw kind vaak?   “Ja, hij botst heel vaak als ie gaat vechten”

Kan uw kind knippen met een schaartje? “Ja natuurlijk!” (Ow ok? Weer wat geleerd.)

Kan uw kind bouwen met lego?  “Ja” (De jongste gilt wederom: “NEE!”)

Kan uw kind met de muis van de computer omgaan?  “Dat is een domme vraag, dat weet ik ook niet.”

Kan uw kind tegen een bal aan trappen?   “Ja natuurlijk! Anders had ie geen benen!”

Het was ook te rustig

En zo worstel ik me met mijn dochter door de lijst heen, want ik laat me niet zomaar uit het veld slaan natuurlijk. Die inschrijving zal geschieden! Ik ben blij dat mijn zoontje even rustig is gaan spelen, zodat we ons volledig kunnen focussen op deze uitdaging.

Zo. Klaar. We did it! De klus is geklaard. Straks nog even een paar poten eronder en ons ventje heeft een plekje in de kring bij groep 1/2. Ik kan het bijna niet geloven. Ondertussen komt zoonlief de keuken binnen schuifelen met een ondeugende blik in zijn ogen, kruimels om zijn mond en mijn dochter begint te gillen:

Mama!!! Niek heeft alle chips opgegeten!!!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s